Co to jest bydlęcy tasiemca

Bull Tenderness (Taenia saginata) należy do postaci pasożytniczych tasiemców. Na etapie larwy pasożyt atakuje bydło, na etapie wstęgi - człowieka, powodując u niego chorobę cieniowania. Zakażenie występuje podczas jedzenia mięsa porażonego robakami (Finami). W przypadku braku leczenia pasożyt żyje w jelicie człowieka przez 18 do 20 lat. Produkuje około 600 milionów jaj rocznie lub 11 miliardów na całe życie. U ludzi (ostateczne gospodarza) z Finn rozwijających dorosłych robaków, u zwierzęcia (związek pośredni host) - rozwoju pasożyta pochodzi z jaj do stanu Finn ułożone w domięśniowych i tkanki mięśni włókien pióra, serca szkieletowych i żucia mięśni.

Tasiemca bydlęca składa się z głowy z szyją i proglottidów (segmentów) w ilości do 2 tysięcy sztuk. Długość robaków na długość wynosi średnio od 7 do 10 metrów. Teniarinhoz występuje u osób ze zmianami żołądkowo-jelitowymi, często z łagodnymi objawami. Rozpoznanie choroby opiera się na wykryciu jaj lub proglottidów (stawów) w kale.

Ryc. 1. Bull tsezen na osobę.

Epidemiologia teniarinchozy

Rozprzestrzenianie się kanionu

Bullcatch jest powszechny wszędzie. Szczególnie wiele przypadków choroby odnotowuje się w regionach o rozwiniętej hodowli zwierząt, których ludność używa tradycyjnie do produkcji półprodukty i surowego mięsa. Ważne czynniki w rozprzestrzenianiu robaczycy jest kału zanieczyszczenie gleby i wody z jaja robaków, niewystarczające badanie weterynaryjne mięsa, niski poziom sanitarny osiedli oraz hodowli zwierząt, a także cechy narodowe nawyki żywieniowe.

Wieśniacy chorują 3 razy częściej niż mieszkańcy miast. Spośród wszystkich przypadków aż 80% to dorośli.

Najczęstsze shadowiarhoz w Ameryce Południowej, Afryce i Australii, a także w Mongolii, Chinach i wielu krajach w Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. Zachorowalność w Rosji jest zarejestrowana w Republice Czeczenii, Dagestanie, Ałtaju, Komi, dystrykcie autonomicznym Yamalo-Nenets, w Republice Mari El, Nowosybirsku i Orenburgu.

Jeden chory pasterz może zarazić całe stado krów.

Grupa ryzyka

Najczęstszym tasiemiec bydła znaleźć wśród osób pracujących z bydła: hodowców, pracowników rolnych, zakładach mięsnych i ubojni, kucharze, pasterzy, milkmaids, łydki i innych.

Jak zwierzęta się zarazią?

Bydło, jakmy, zebry, bawoły i ewentualnie jelenia północne są zarażone jajami lub odcinkami bydlęcego tasiemca, który chory przydziela z kałem do środowiska zewnętrznego. Łykają je sianem, trawą, wodą, ziemią, jajkami i stawami, które dostają się do ust podczas zlizania moczu obok kału.

Jajka z bydła tasiemiec wykazują zwiększoną stabilność w środowisku zewnętrznym. W temperaturze otoczenia 10 - 30 0 C zachowują żywotność do 150 dni w trawie, do 70 dni w gnojowicy, do 33 dni w wodzie.

Ryc. 2. Jajka i fragmenty bydlęcego tasiemca pod mikroskopem.

Jak możesz zarazić się łańcuchem byków

  • Źródłem zakażenia dla ludzi jest bydło. Teniarinchoza rozwija się z użyciem produktów mięsnych zawierających drobiny pasożyta - niewystarczająco dużo smażonego lub gotowanego mięsa. Dzieje się tak, gdy narusza się technologię kulinarnego przetwarzania produktów mięsnych, zwyczaj próbowania i spożywania surowego mięsa mielonego, surowego solonego i rozdrobnionego mięsa, szaszłyków, steków z krwią itp.
  • Rzeczy chorego chorego, ręczniki, których używał i przygotowywane przez niego jedzenie, mogą służyć jako źródło helminthiasis.
  • Niebezpieczeństwo to inwentarz, deski do krojenia, noże i inne przybory kuchenne używane do przygotowania skażonego mięsa.
  • Niebezpieczeństwo dla ludzi to surowa woda, niemyte owoce, warzywa i warzywa, brudne ręce.

Ryc. 3. Na zdjęciu Finowie są cielcami w mięśniach serca krowy.

Ryc. 4. Bull tsepen w mięsie. Finowie w tkance mięśniowej zwierzęcia wyglądają jak białe bąbelki.

Pośredni i ostateczny właściciel łańcucha byków

Ostateczny właściciel łańcucha byków jest osobą. Zakażenie występuje podczas jedzenia mięsa porażonego larwami (Finami) robaków, co zdarza się podczas jedzenia surowego i półpieczonego mięsa. W ludzkim ciele (jelitach), Finowie rozwijają się w dorosłego człowieka, który wytwarza jajeczka pasożyta. Jaja pasożyta i segmenty zawierające jaja pasożyta są wydzielane do środowiska zewnętrznego.

Pośredni właściciel łańcucha byków to bydło, jaka, bawoły, zebry i ewentualnie renifer. Pasożyty w postaci jaj lub stawów wpadają w ich ciała podczas jedzenia trawy, siana, gdy mocz jest polizany w pobliżu kału, z wodą i ziemią. Z jajek uwalniane są larwy, które poprzez układ krwionośny wchodzą do mięśniowej i międzykomórkowej tkanki łącznej języka, serca, mięśni szkieletowych i żucia, gdzie rozwijają się do Finna.

Ryc. 5. Na zdjęciu krowy i jakowie są pośrednimi właścicielami łańcucha byków.

Cykl życia rozwoju łańcucha bydła

Rozwój tasiemca bydlęcego w ciele zwierzęcia

Od jajka, które były w dwunastym i dwunastnicy zwierzęcia, pod wpływem soku żołądkowego są uwalniane oncosphere (larwy). Przechodzący przez ścianę jelita, są one prowadzone przez strumień krwi w organizmie i osadza się w domięśniowego łącznej i tkanki mięśniowej i wpust, sercu, mięśniach szkieletowych i żucia, gdzie hexacanth przez 4 - 5 miesięcy przekształcić Finowie (cysticerci). Finowie przypominają bańkę z płynem (głowa Finna na tym etapie jest wkręcona do środka). W ciele zwierzęcia żyją do 9 miesięcy, a następnie umierają.

Ryc. 6. Bull tsepen w mięsie. Finowie pasożyta wyglądają jak białe bąbelki.

Rozwój tasiemca bydlęcego w ciele ludzkim

Podczas jedzenia skażonego mięsa w jelicie człowieka, głowa Finna (scolex) jest odwrócona na zewnątrz, która jest przymocowana do ściany jelita przez 4 przyssawki. Dalej od szyi zaczyna się proces wzrostu łańcucha byka - wzrost segmentów (proglottid). W ciągu 2-3 miesięcy pasożyt osiąga dojrzałość płciową i zaczyna aktywnie produkować jaja. W czasie jego istnienia (bez leczenia) pasożyt osiąga średnio 7-10 metrów długości.

Za noc robaków wydłużonego korpusu w. 8 - 10 cm Dzienna dojrzałych osobników 10 przydziela proglottids robaków wypełnione jajami, który spontanicznie lub z kałem są przeznaczone do środowiska zewnętrznego. Łańcuch byków produkuje w ciągu roku około 600 milionów jaj lub 11 miliardów na całe życie. Bez leczenia żywotność robaków wynosi od 18 do 20 lat. Żywi się aminokwasami i innymi użytecznymi substancjami, które dostają się do organizmu pacjenta, uwalnia toksyczne substancje na zewnątrz, powodując u niego ogromne szkody.

Z reguły jedna osoba pasożytuje w ciele ludzkim. Stąd stara nazwa pasożyta pasożyta (samotna, samotna z francuskiego). Wielokrotna inwazja jest niezwykle rzadka, głównie tylko w intensywnych ogniskach helminthiosis.

Ryc. 7. W ludzkim ciele Finowie rozwijają się jako robaki dla dorosłych. Na zdjęciu tasiemiec bydlęcy wyekstrahowany z ludzkiego jelita.

Ryc. 8. Cykl życia rozwoju łańcucha byków.

Struktura łańcucha byków

Bullcatch należy do klasy Сestoidea, oderwanie Cyclophyllidea, rodzina Taeniidae. Helminth ma płaskie, przypominające wstążkę ciało, składające się z ogromnych (do 2 tysięcy) segmentów (proglottid), osiągających średnią długość od 7 do 10 metrów. Opisano przypadki w literaturze, gdy długość pasożyta wynosiła 22 metry.

Ciało pasożyta (strobila) ma jasnoszarą barwę. Łączy się z głową z małą szyjką. Segmenty robaków są grubsze, mają grubszą skorupę i są mniej przezroczyste niż łańcuch wieprzowy. Z reguły jedna osoba pasożytuje w ciele ludzkim. Łańcuch byków produkuje w ciągu roku około 600 milionów jaj lub 11 miliardów na całe życie. Bez leczenia żywotność robaków wynosi od 18 do 20 lat.

Ryc. 9. Bull tsezen na osobę. Jego długość sięga średnio 7-10 metrów.

Ryc. 10. Łańcuchy byków pobrane z ludzkiego jelita. W literaturze opisano przypadki, w których długość pasożyta wynosiła 22 metry.

Głowa (scolex)

Głowa pasożyta jest kwadratowo-owalna, ma średnicę 1,5-2,0 mm. 4 jest dobrze rozwinięta mięśni przyssawki, dzięki którym pasożyt jest przymocowane do ściany jelita pigmentowana rudimentalny trąba bez haczyków (stąd nazwa drugiego robaków - nieuzbrojone tasiemca). Haczyki na trąbce mają tasiemca wieprzowego.

Ryc. 12. Ciało i głowa tasiemca bydła.

Ryc. 13. Głowa byka (po lewej) i świnia (po prawej).

Organy trawienia

W pasożycie nie ma narządów trawiennych. Składniki odżywcze, które otrzymuje z pożywienia spożywanego przez pacjenta, zasysając je powierzchnią całego ciała.

Organy rozrodcze

Tasiemca bydlęca, podobnie jak wszystkie tasiemce, jest hermafrodytą. Każdy segment ma swój własny system reprodukcyjny. W segmentach położonych obok szyjki macicy układ rozrodczy dopiero się rozpoczyna. W środku ciała robaka w segmentach, żeńskie i męskie układy rozrodcze są już opracowane i intensywnie prowadzone jest nawożenie. W segmentach końcowych zmniejsza się układ rozrodczy. Pozostaje w nich tylko macica wypełniona jajkami.

Jajnik znajdujący się w stawie jest dwupłatkowy. Znajduje się z tyłu proglottidu. Udział znajdujący się pod nasieniowodem jest mniejszy niż druga część. Równolegle do tylnego marginesu stawu jest żółtko rurkowe.

Gdy segment dojrzewa, tworzy się w nim macica. Początkowo to łodyga, utworzona z połączenia wspólnych cewek cementowych i jajowodów. Dalej po obu stronach boczne gałęzie są utworzone po 17-35 z każdej strony. Na końcu ciało pasożyta zwęża się, segmenty są wydłużone. Ich wnęka jest całkowicie wypełniona macicą z jajami. Każdego dnia, dojrzały seksualnie okaz helminy wydziela do 10 przedsionków wypełnionych jajami, które spontanicznie lub z kałem są uwalniane do środowiska zewnętrznego. W każdym segmencie znajduje się aż 175 000 jaj, w których znajdują się onkulele (larwy).

Ryc. 14. Na rysunku po lewej widać narządy rozrodcze w łańcuchu byków, na rysunku po prawej widać macicę wypełnioną jajkami.

Ryc. 15. Na zdjęciu po lewej stronie segment, którego objętość jest całkowicie wypełniona macicą z jajami. Na zdjęciu po prawej stronie wyraźnie widać jajnik z dwoma płatami, nasieniowody i żółtko.

Segmenty (proglottids)

Segmenty bydlęcego tasiemca wyrastają z boku szyi. Dojrzałe proglottidy mają długość 16 - 30 mm i 8 - 10 mm szerokości. Każdy segment ma swój własny system reprodukcyjny. Proglottidy znajdujące się w środkowej trzeciej części ciała pasożyta mają hermafrodytyczną strukturę. Segmenty znajdujące się w dalszej części strobily mają inne wymiary. Ich długość jest większa niż szerokość. Objętość segmentów jest wypełniona macicą, wewnątrz której gromadzi się do 175 000 jaj z wewnątrz onkulami.

Końcowe proglottids w ilości od 7 do 10 dziennie regularnie jeden po drugim są oddzielane od scolex i kałem lub niezależnie wyjdzie. Segmenty łańcucha byka są zdolne do niezależnego ruchu. Po wyjściu na zewnątrz wyciskają jaja z macicy, które są rozproszone w środowisku zewnętrznym. Produkcja i rozproszenie jaj jest ich jedynym celem.

Ryc. 16. Na zdjęciu odcinek bydlęcej tarsi dystalnej strobili z dobrze rozwiniętą macicą.

Jaja z bydlęcego tasiemca

Jaja bydlęcego tasiemca są produkowane i gromadzą się w dalszych segmentach. W macicy jednocześnie znajduje się do 175 tysięcy jaj z onkulkami (larwami) wewnątrz. Mają kulisty kształt. Na zewnątrz pokryte są cienką powłoką, która ma żółto-brązowy kolor. Wielkość jaj wynosi 28 - 44 x 28 x 38 mikronów.

Każdego dnia w liczbie 7 - 10 segmentów są oddzielane (jeden po drugim) od ciała pasożyta i wychodzą. W ciągu jednego roku helminth wypuszcza do 600 milionów jaj. W całym swoim życiu (18-20 lat) - do 11 miliardów.

Jaja bydlęce chwytają tylko bydło. Dla osoby nie są niebezpieczne.

Jajka wykazują stabilność w środowisku zewnętrznym. W siano w temperaturze 10 do 30 0 C utrzymują się przez 21 dni, w wodzie - do 33 dni, w gnoju - do 70 dni, w trawie - ponad 150 dni, wytrzymują zimowanie w oborniku. Jaja są zgięte w temperaturze powyżej 30 0 C i ekspozycji na promieniowanie ultrafioletowe.

Oncosphere

Onkulele znajdują się wewnątrz jajek. Mają 6 haków, przeznaczonych do przymocowania do ściany jelita zwierzęcia. Na zewnątrz pokryte są grubą, promieniście prążkowaną brązową powłoką (embriofor). Ich rozmiar jest nieco mniejszy niż jajko i wynosi 30 - 40 x 30 - 30 μm.

Ryc. 17. Na zdjęciu znajduje się jajo i tektonika bydlęca. Otoczka otoczona jest gęstą promieniowo prążkowaną brązową powłoką (embriofor).

Finowie (cysticerci)

Jajka bydlęcego tasiemca, wpadającego do jelita zwierzęcia, tracą jego zewnętrzną skorupę. Onkosfery z haczykami przymocowanymi do ściany jelita, a następnie wnikają do krwioobiegu i rozprzestrzeniają się po całym ciele, osadzając się w międzymięśniowej tkance łącznej i mięśniowej języka, serca, mięśni szkieletowych i żucia. Tutaj oncosphere zamienia się w inwazyjne larwy, które tworzą Finów (cysticerci). Finowie są pokryte cienką skorupą, przez którą głowa (scolex) przyszłego tasiemca i rdzeń szyjki macicy są przeświecające. Cysticercs żyją od 8 do 9 miesięcy i umierają później. Istnieją różne długości życia Finów w różnych regionach: w Kenii, larwy inwazyjne żyją dla życia, w Jakucji - do 9 miesięcy, w Azerbejdżanie - 15 miesięcy.

W ciężkim zakażeniu zwierzę cierpi: nie chce jeść, podnosi temperaturę ciała, bolesność mięśni, zaburzenia czynności oddechowej i aktywność serca są zakłócone. Potem pojawia się rzekome "odzyskiwanie". Niektóre zwierzęta umierają.

Finowie (cysticerci) lub inwazyjne larwy mają wygląd bąbelków, wielkości grochu lub nieco więcej (4 - 10 mm średnicy), z wkręconą głową.

Finowie, uwięzieni w ludzkich jelitach, okazują głowy, przyklejają się do ściany organów i zaczynają budować segmenty. Wkrótce zamieniają się w dorosłych robaków.

Ryc. 18. Schemat transformacji onkosfery w młody łańcuch.

Ryc. 19. Na rysunku pokazano Finna z wkręconą (lewą) i odwróconą (prawą) głowicą.

Jak pogromca byka pochodzi od człowieka

Oddzielenie segmentów na środowisko zewnętrzne rozpoczyna się w osiemdziesiątym dniu od inwazji bydlęcego tasiemca. Końcowe segmenty (proglottids) w ilości od 7 do 10 dziennie regularnie jeden po drugim są oddzielane od scolex iz kałem lub niezależnie (w 98% przypadków) wychodzą. Podczas pełzania integralność zewnętrznego stawu jest zerwana, macica jest rozdarta, a jaja są wyciskane z niej. Pozostają na praniu, wpadają w dłonie pacjenta.

Wykonaniu guzków z odbytu i ich ruchowi wzdłuż powierzchni ciała towarzyszy ciągłe świąd w okolicy odbytu, negatywnie wpływające na psychikę pacjenta.

Ryc. 20. Segmenty bydlęcego tasiemca, które arbitralnie opuściły daną osobę.

Ryc. 21. Na zdjęciu fragmentów bydlęcych tasiemców, które arbitralnie opuściły daną osobę.

Ryc. 22. Byk przykuty, wydobywany z mężczyzny.

Ryc. 23. Tasiemca bydlęca, przypadkowo wyodrębniona przez lekarzy przez kanał nosowy. Pasożyt złapany na manipulowaniu sondą nosowo-żołądkową.

Łańcuchy byków: cykl życia. Tasiemca bydlęca u ludzi: objawy

W przyrodzie występuje duża liczba pasożytów, które nie tylko żyją w organizmach zwierząt i roślin, ale także nie mają nic przeciwko osiedlaniu się w ciele ludzkim.

Łańcuchy bydła wpływają na ludzkie jelita i powodują okresowe skurcze i ból. Zakażenie tymi robakami jest obarczone niebezpiecznymi konsekwencjami zdrowotnymi. Niebezpieczeństwo to nie tylko dorośli, ale i ich larwy.

Tasiemca wieprzowe i bydlęce

Te dwa pasożyty różnią się między sobą pośrednimi gospodarzami. Dorosły żyje w ciele osoby, która dla niego jest stałym nosicielem. Obaj reprezentanci należą do klasy Tape robaków typu Flat.

Poważne komplikacje można uzyskać, jeśli w tym samym czasie zasiądzie kilku przedstawicieli tego gatunku. Ich rozmiary mogą sięgać 6 metrów, niektóre kopie jeszcze więcej. Żyje w ciele ludzkim, tatar z bydła i wieprzowiny może trwać kilka lat. Możecie sobie tylko wyobrazić, jaką szkodę wyrządzą w tym czasie.

Tasiemca bydła pasożytuje w jelicie człowieka. Ponieważ spożywa on gotowe soki trawienne, następuje stopniowe zmniejszanie się masy ciała, obniżenie odporności. Prowadzi to do rozwoju różnych chorób, czasem dość poważnych.

Struktura łańcucha byków

Bull, zwany też nieuzbrojonym, ma długość ciała w stanie dorosłym prawie 6 metrów. Głowa jest okrągła i ma kilka przyssawek. Następnie pojawia się cienka szyja, która jest strefą wzrostu, która przechodzi w ciało robaka.

Ciało tasiemca bydła składa się z oddzielnych segmentów. Młodsze znajdują się bliżej przedniej części ciała. Wszystkie są hermafrodytyczne, tzn. Rozwijają się zarówno kobiece, jak i męskie komórki płciowe. Do zapłodnienia nie ma potrzeby obecności innej osoby.

Dojrzałe segmenty znajdują się bliżej końca ciała. Jeśli je dokładnie rozważysz, znajdziesz w nich ogromną liczbę jaj. Gdy dojrzewają, segmenty odchodzą i wychodzą z jelit na zewnątrz.

Jajka mają okrągły lub owalny kształt i przezroczystą skorupę. Wewnątrz rozwijającego się zarodka, który ma kilka par haczyków.

Wydawałoby się, że gdy tylko segmenty oderwą się i opuściją ludzkie ciało, stopniowo zmniejsza się długość robaka. Ale tak się nie dzieje, ponieważ nieustannie powstają nowe. To może trwać dość długo.

Cykl życia łańcucha Bull

Ten pasożyt żyje w jelicie cienkim człowieka. Dojrzałe segmenty są wydalane przez odbyt, część może być zniszczona bezpośrednio w ciele, a także usuwana wraz z kałem.

W środowisku występuje aktywne zanieczyszczenie jajami trawy, pastwiskami, miejscami utrzymania zwierząt. Razem z jedzeniem znajdują się w ciele krowy lub innego bydła. Tam, po dotarciu do mięśni z przepływem krwi, po pewnym czasie zamieniają się w larwy, które nazywane są Finami.

Mierzą około 0,5 centymetra, biały bąbelek z płynem w środku. W tym środowisku występuje niewielka głowa łańcucha byków. Jego struktura jest już taka sama jak u osoby dorosłej.

Cykl życia łańcucha byka jest taki, że w ciele zwierzęcia Finowie mogą mieć kilka lat, a następnie ich śmierć następuje. W tym czasie stanowią zagrożenie dla ludzi.

Sposoby zakażenia przez łańcuch zwyżkowy

Pasożyt może dostać się do organizmu człowieka słabo przetworzonym mięsem. Jest to szczególnie niebezpieczne dla tych, którzy lubią steki z krwią. Wewnątrz, Finowie nie są trawieni w żołądku, ale wchodzą do jelit, przyczepiają się do swoich haków i zaczynają rosnąć.

Za kilka miesięcy będą już przekształcać się w dorosłe robaki.

Z tego powodu nie zaleca się spożywania mięsa słabo smażonego lub gotowanego, zwłaszcza z nieznanych zwierząt.

Możesz zarazić się brudnymi rękami, bielizną lub jedzeniem. Jeśli organizm nie osiedla się na bydlęcej i wieprzowej tasiemce, to jest niebezpieczeństwo, że podczas wymiotowania larwy mogą dostać się z jelita do żołądka. Stamtąd, dzięki prądowi krwi, mogą rozprzestrzenić się po całym ciele i dostać się do innych narządów.

Objawy zakażenia opuszkami

Po wejściu bydła do ludzkiego ciała rozpoczyna się okres inkubacji. Może mieć inny czas trwania, zwykle od 8 do 14 tygodni. W niektórych przypadkach rozciąganie trwa kilka lat.

Często zdarzają się przypadki, kiedy choroba występuje i nie ma żadnych objawów. Generalnie jednak, jeśli osiadły tasiemca bydła u ludzi, objawy mogą być następujące:

  1. Okresowy ból brzucha.
  2. Ataki mdłości.
  3. Rozstrój apetytu - potem pojawia się jego wzrost, a następnie całkowita nieobecność.
  4. Wymioty.
  5. Nieuzasadniona utrata wagi.
  6. Wzdęcia.
  7. Częste pragnienie opróżnienia jelita.
  8. Dudnienie w brzuchu.

Ponieważ w wyniku swojej życiowej aktywności bydlęcy robak tasiemca uwalnia szkodliwe produkty przemiany materii, które dostają się do krwi, często występują bóle głowy, zawroty głowy, a czasami nawet omdlenia.

Szczególnie w nocy dochodzi do okresowego pełzania segmentów z odbytu.

Rozpoznanie infekcji bydła

Z reguły nie jest trudno zdiagnozować "shadowiarinhoz". Wystarczy przeprowadzić badanie laboratoryjne ludzkiego stolca w celu wykrycia w nim segmentów robaka.

Często stosuje się mikroskopijne skrobanie prianalnogo z natywnym rozmazem, grubym pociągnięciem pędzla przez Kato. Chociaż są chwile, kiedy nie dają żadnych rezultatów.

Bydło można również wykryć podczas fluoroskopii po zastosowaniu roztworu kontrastowego dla pacjentów. Na zdjęciu robak będzie w postaci paska jasnego koloru o szerokości do 1 centymetra.

Nie ukrywaj przed lekarzem objawów choroby, w przeciwnym razie konsekwencje mogą być poważne.

Leczenie choroby za pomocą produktów medycznych

Jeśli zarażona osoba porozmawia z lekarzem na czas z objawami pasożytniczych robaków, terapia będzie trwała, ale skuteczna. W niektórych ciężkich przypadkach, gdy integralność ściany jelita jest uszkadzana przez bydlęcy tasiemca, leczenie jest poważne, a prognozy nie zawsze są korzystne.

Ogólnie rzecz biorąc, proces ogranicza się do przyjmowania leków przeciwrobaczych, które obejmują:

  • Fenasal;
  • eteryczny ekstrakt z kłącza paproci;
  • lek "Akrihin".

Schemat leczenia i zestaw leków zależą również od grupy wiekowej pacjenta. Leki stosowane u dorosłych nie są zalecane dla dzieci.

Schematy leczenia mogą się różnić. Na przykład lek "Fenasal" może być stosowany zgodnie z dwoma schematami:

  1. Wieczorem, kilka godzin po kolacji, pacjent wypija 0,5 łyżeczki sody oczyszczonej, a po kilku minutach przyjmuje lek "Fenasal" rozcieńczony w słodkiej wodzie.
  2. Na tej samej zasadzie przyjmuje się lek tylko w godzinach porannych.

Ekstrakt z paproci jest podawany w kapsułkach żelatynowych, które są zalecane do przyjmowania na pusty żołądek. Całą dawkę należy wypić w ciągu 30 minut, a następnie po 1,5 godziny przyjąć środek przeczyszczający. Możesz zjeść śniadanie tylko 2 godziny po przyjęciu leku.

Jeśli stolec nie podąża po otrzymaniu leku, konieczne jest wprowadzenie lewatywy.

Podczas przyjmowania wyciągu z papryki często występują działania niepożądane w postaci nudności, wymiotów. W niektórych przypadkach dochodzi do naruszenia czynności sercowo-naczyniowej. Konieczne jest pilne skonsultowanie się z lekarzem, aby zalecić inne odpowiednie leczenie.

Leczenie lekiem "Akrihin" odbywa się w podobny sposób, jak ekstrakt z paproci. Dawka jest obliczana w zależności od wieku pacjenta i masy ciała.

W trakcie leczenia, które może zająć dużo czasu, okresowo wyznaczaj testy laboratoryjne. Przestań brać leki tylko po tym, jak wszystkie jaja wyjdą z organizmu. Tylko wtedy możemy powiedzieć, że bydlęcy tasiemiec nie żyje już u ludzi, objawy również całkowicie zanikają.

Leczenie środkami folk

Ponieważ większość leków do leczenia wykazuje właściwości toksyczne, nie każdy może wytrzymać takie procedury.

W takim przypadku możesz zalecić przyjęcie krajowych metod.

  1. Wyczyść śledź, drobno zmieszaj go, wymieszaj z 3 ząbkami czosnku i 1 surowym żółtkiem kurzego jajka, najlepiej z domowej roboty. Dodaj 2 łyżki prosa i mieszaj do uzyskania gładkości. Następnie do tej mieszaniny dodać szklankę schłodzonego gotowanego mleka.
  2. Przez 2 dni przed rozpoczęciem leczenia należy przejść na wegetariańskie jedzenie.
  3. Rano trzeba zrobić lewatywę z następującym roztworem: zmieszać 1 szklankę wrotyczu wrotyczu przygotowanego z 1 łyżki ziół i 250 ml wrzącej wody ze szklanką mleka. Całą mieszaninę należy wprowadzić do jelita i trzymać tak długo, jak to możliwe.
  4. W tym samym czasie możesz zacząć otrzymywać przygotowaną formułę. W ciągu dnia powinieneś przyjmować pół szklanki w regularnych odstępach czasu. Tę kompozycję zaleca się stosować w ciągu tygodnia, zachowując dietę wegetariańską.

Możesz doradzić, aby wziąć następującą kolekcję: nalegać w termosie 2 łyżki mieszanki rumianku farmacji, wrotyczu, piołunu. Weź to rano na pusty żołądek na 200 ml przez 5 dni.

Biorąc pod uwagę cykl tasiemca bydlęcego, można stwierdzić, że leczenie należy kontynuować przez długi czas, aż znikną wszystkie objawy zakażenia.

Powikłania tenianthiasis

Jeśli choroba zostanie wykryta w początkowej fazie, wówczas komplikacje praktycznie nie występują. U niektórych pacjentów można zdiagnozować kolkę, co prowadzi do wniknięcia w wyrostek wyrostka robaczkowego.

Czasami zdarzają się przypadki przeniknięcia bydlęcego tasiemca do pęcherzyka żółciowego, pacjent ma atak ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego. Przy dużej ilości pasożytów możliwe jest zablokowanie jelit i naruszenie drożności.

Łańcuchy byka mogą powodować perforację jelita, ponieważ jego przyssawki i haki zranią jego powierzchnię.

Zapobieganie infekcjom przez łańcuch zwyżkowy

Aby nie wystawiać organizmu na taki test, jak leczenie pasożytniczych robaków, konieczne jest przestrzeganie podstawowych środków zapobiegawczych. Obejmuje to następujące działania:

  1. Identyfikacja pacjentów i ich leczenie.
  2. Budowa toalet w gospodarstwach, domkach jednorodzinnych.
  3. Chronić paszę dla zwierząt przed pasożytami.
  4. Prowadzenie weterynaryjnego i sanitarnego badania mięsa.
  5. Dogłębna obróbka cieplna mięsa. Należy zauważyć, że Finowie mogą umierać w temperaturze minus 12 stopni lub podczas gotowania na parze przez 2 godziny.
  6. Edukacja ludności w sprawach zgodności ze wszystkimi normami sanitarno-higienicznymi.

Tylko przestrzegając wszystkich środków ostrożności, możemy chronić się przed pasożytami.

Tasiemiec bydła - objawy u ludzi po zakażeniu shteyearinozą

Nie mdłości, ból w jamie brzusznej i brak apetytu? Być może wylosowałeś pechowy bilet na loterii szczęścia iw twoim ciele osiadł bydlęcy tasiemiec. Objawy osoby, która "podniosła" tę robaka, przez długi czas mogą "drzemać", ale ich manifestacja jest wyjątkowo niewygodna.

Co to jest bydlęcy tasiemca

Bydlęcy tasiemiec jest białym pasmowcem. A to nie jest skąpe pinworm, jego średnia wartość waha się od 4 do 10 metrów. Odnotowano przypadki, kiedy szczególnie żarłoczne pasożyty osiągały 22 metry. Szerokość łańcucha byka wynosi 5-7 milimetrów.

Na okrągłej główce pasożyta o średnicy około trzech milimetrów znajdują się przyssawki - cztery "stabilizatory", które pomagają mu przyłączyć się do ściany jelita dawcy i pełzać. Najmniejszym "szczegółem" ciała szyi byka jest szyja. Składa się z niedorozwiniętych segmentów i służy jako "strefa wzrostu" robaków. Szyja przechodzi w ciało, które składa się z oddzielnych segmentów - proglottidu. Podział ciała na oddzielne części o długości od 16 do 30 milimetrów jest cechą łańcucha byków. Proglottids tworzą w okolicy szyi. Po osiągnięciu maksymalnego rozmiaru są częścią głównego ciała (strobila). Segmenty znajdujące się na końcu strobily są rozdzielone.

Oddzielając, segmenty są w stanie poruszać się przez pewien czas niezależnie od siebie. Młode proglottids, zlokalizowane blisko szyi, mają swój własny układ trawienny. Segmenty "wysunięte" pod koniec "ogona" ciała stają się "zdolnościami" dla jaj. W owalnych lub okrągłych jajach, pokrytych cienką skorupką, znajdują się zarodki (onkulele), wyposażone w trzy pary haczyków.

Tasiemca bydlęca powoduje chorobę zwaną shadowarinhoz. Całkowita liczba pasożytów jelitowych osiąga dwa tysiące. Segmenty odłączone od strobily pełzają z jelita na zewnątrz, ale ze względu na działanie "strefy wzrostu" "długość" łańcucha bydlęcego nie zmniejsza się. Wręcz przeciwnie, przez dwie dekady życia rośnie do ogromnych rozmiarów, wypełniając jelita dawcy. W tym przypadku dwa i pół tysiąca segmentów z milionami jaj na rok są oddzielone od ciała. "Autonomiczne" segmenty mogą poruszać się wzdłuż ciała osoby i wyczołgać się z odbytu. Część proglottidów wychodzi z kałem. Czasami "podróżujący" znajdują:

  • w uchu;
  • w drogach oddechowych
  • w pęcherzyku żółciowym;
  • w naczyniach.

Ważne! Poza jajami "kapitanowymi" są zdolne do życia przez miesiąc, zarażając ziemię i zbiorniki.

Sposoby zakażenia przez łańcuch zwyżkowy

Helminth jest wyjątkowy, ponieważ żyje w ciele dwóch gospodarzy:

Po opuszczeniu ludzkiego ciała, segmenty łańcucha byka do czasu ich śmierci pełzają po ziemi, "unoszą się" w wodzie, rozrzucając jaja z onkulami - zaraźliwymi larwami. Prędzej czy później jedna lub więcej okolic, wraz z trawą, połknie krowę. Larwa, za pomocą haków, będzie wiercić jelito i poruszać się wzdłuż krwi i układów limfatycznych. Nazwa bydlęcej robaki była spowodowana faktem, że używa byków i krów jako żywicieli pośrednich.

Spread oncosphere może w całym ciele pośredniego hosta. W pewnym momencie larwa przechodzi do następnej fazy: Fin - fiolka z wirującą głową w środku. Aby żyć i rozwijać się, z zainfekowanym mięsem, Fin musi dotrzeć do ostatecznego gospodarza - osoby. Już w swoich jelitach Finn odwraca głowę i przywiązuje się do ściany. Jest już bardzo podobny do prawdziwego łańcucha.

Gdy tylko spadnie pęcherzyk, rozpocznie się proces produkcji proglottidów - helminth "dorośnie". Trwa to około trzech tygodni. Następnie rozpoczyna się "ewakuacja" seksualnie dojrzałych segmentów robaka wypełnionego jajkami. Rozpocznie się nowa runda cyklu życia łańcucha byków. Ale "złapanie" pasożyta jest możliwe tylko przy użyciu niedogotowanej lub niedogotowanej wołowiny.

Dla człowieka cielec jest niebezpieczny, ponieważ powoduje:

  • dyskomfort (ruchy segmentów);
  • zmiany przewodu żołądkowo-jelitowego (zapalenie błony śluzowej);
  • ból (penetracja proglottids przez zastawki krętniczo-kątniczej);
  • niedrożność jelit (nadmiernie długa tsepen);
  • brak składników odżywczych;
  • reakcje alergiczne.

Ważne! W ciele pośredniego gospodarza Finowie żyją nie dłużej niż dwa lata. Nie znalazłszy ostatecznego gospodarza w tym okresie, larwy giną.

Objawy Teniarinchosis

Izolacja proglottids z odbytu czasami staje się jedynym znakiem, że "byk" został przepisany w organizmie. Objawy u ludzi, niemniej jednak, są bardzo zróżnicowane:

  • swędzenie i dyskomfort w odbycie;
  • Kolka w jamie brzusznej przypominająca atak bólu w zapaleniu wyrostka robaczkowego;
  • nudności i wymioty;
  • ślinienie;
  • słabość;
  • wysoki lub niski apetyt;
  • zaburzenia stolca (biegunka i zaparcia);
  • zawroty głowy;
  • napady drgawkowe;
  • wysypka, zamknięta w skorupie;
  • anemia;
  • niewyjaśniona szczupłość;
  • obniżona odporność;
  • manifestacja nietypowych patologii (w przypadku larw robaka wchodzącego w "niewłaściwe" narządy).

Teniarinchiasis rozwija się w dwóch etapach. W młodym wieku choroba przebiega bezobjawowo. Kiedy przechodzi w chroniczną formę objawów, staje się coraz bardziej, zyskuje wyraźny charakter.

Ważne! Głowy i żyłaki robaków nie powinny być wyrzucane ani zakopywane. W pewnych warunkach są w stanie wejść do ciała nowego "mistrza". "Pozostałości" łańcucha muszą zostać spalone.

Diagnoza infekcji

Nie jest łatwo określić inwazję łańcuchami zwyżkowymi - ze względu na słabo wyrażone objawy w początkowej fazie choroby. Do diagnozy użyj:

➡ przesłuchanie pacjenta (okazuje się, czy pacjent nie jadł surowego, suszonego lub niedogotowanego mięsa);

➡ analiza stolca, skrobanie (pozwala wykryć odcinki robaków);

➡ badanie krwi (dowody na zmniejszenie liczby erytrocytów, leukocytów, czasem hemoglobiny i zwiększenie liczby eozynofilów);

➡ radiografia (na zdjęciu widać obecność robaków w postaci lekkiej wstęgi o szerokości około centymetra);

➡ Analiza soku żołądkowego (po infekcji, jego kwasowość jest obniżona).

Leczenie Tenianthinosis

Leczenie chorób ma na celu wyciągnięcie pasożyta z ciała pacjenta. Wyniki leczenia zależą od czasu pobytu tasiemca bydlęcego w ciele nosiciela i od liczby robaków. Schemat leczenia składa się z trzech etapów:

  • przygotowanie (oczyszczanie organizmu z toksyn uwalnianych przez pasożyty w procesie życiowej aktywności) - zapewnia wykorzystanie sorbentów;
  • leczenie przeciwpasożytnicze - użyj odrobaczania (środki przeciwrobacze), które pomagają odłączyć robaka od ściany jelita cienkiego i wywołać jego "ewakuację". Leki mają działania niepożądane podobne do objawów samej choroby. W przypadku leczenia endoskopowego środek jest wstrzykiwany bezpośrednio do jelita cienkiego;
  • regeneracja (dieta, immunizacja).

Leczenie odbywa się w szpitalu lub ambulatorium - po konsultacji z lekarzem. Leczenie uzależnienia uzupełniają lewatywy, stosowanie środków przeczyszczających i preparatów fitopreparatów. Wyniki leczenia ocenia się po trzech miesiącach - ze względu na obecność lub brak w kale progektarowym bydła płciowego. Do ośrodka interwencji chirurgicznej bardzo rzadko.

Środki ludowe

Toksyczność leków przeciwpasożytniczych jest czasem powodem odmowy ich przyjmowania. Uzbrojenie przenosi tajemnice medycyny ludowej:

  1. Nalegać w termos dwie łyżki nieśmiertelnika, zalać 0,5 litra wrzącej wody. Po 12 godzinach szczepu. Weź 100 ml przed posiłkiem 3-4 razy dziennie;
  2. Zjedz ząbek czosnku i codziennie pić szklankę soku z marchwi na tydzień;
  3. Dwie łyżki wrotyczu zalewamy szklanką wrzącej wody, nalegamy na dwie godziny, osuszamy. Dodaj mleko i zrób lewatywę. Dwa dni wcześniej nie je mięsa;
  4. Cztery łyżki niedojrzałych orzechów posiekać, zalać szklanką wrzącej wody. Dodaj szczyptę soli. W ciągu pół godziny przecedzić. Pić w ciągu dnia, popijając solanką środek przeczyszczający;
  5. Nasiona skórki z dyni, nie dotykając szarawej skóry. Są nieograniczone ilości, dopóki nie wywołają odrazy. Poza tym nie jedz ani nie pij niczego. Dwie godziny po ostatnim użyciu nasion słonecznika, weź środek przeczyszczający;
  6. Łyżkę suchych korzeni omanu zalać 200 ml wrzącej wody. Niech warzy. Co trzy godziny pij dwie łyżki. Kurs - 4-5 dni.

Ważne! Podczas używania wrotyczu do sporządzania wywarów i naparów konieczne jest ścisłe przestrzeganie dawkowania.

Zapobieganie infekcjom przez łańcuch zwyżkowy

Terapia teniarinchozy nie powinna kończyć się aż do całkowitego wyeliminowania objawów zatrucia organizmu. Ale nawet po tym, pacjent potrzebuje codziennej ochrony przed robakami i profilaktyką, która zaleca:

  • Nie spożywaj surowej wołowiny, a nie mięsa weterynaryjnego;
  • aby sprawdzić mięso przed gotowaniem;
  • wystawiać mięso na długotrwałą obróbkę cieplną;
  • gdy pojawią się objawy infekcji, skonsultuj się z lekarzem;
  • przechodzą regularne badania, w tym dobór testów na obecność jaj robaka.

Łańcuch byków jest niebezpieczny, nie osiąga znacznych rozmiarów. Zagrożenie jest o wiele poważniejsze: pierwsze oznaki zarażenia można zobaczyć tylko 2,5-3 miesiące po zakażeniu. Każda osoba, która choć raz spróbowała wołowiny przez ostatnie dwie dekady, może być nosicielem tej choroby. Zaleca się od czasu do czasu poddanie się testowi z dostarczeniem testów do prowadzenia profilaktyki ziołowymi lekami.

Łańcuch byka

Tasiemca bydlęca jest pasożytem przypominającym tasiemca. Dostanie się do ludzkiego ciała, to znaczy do ostatecznego gospodarza, prowokuje rozwój szyjki macicy. Rozważmy cykl życia bydlęcego tasiemca, jego systematykę i główne objawy zakażenia.

Tasiemca bydlęca jest pasożytem przypominającym tasiemca. Wniknięcie w ludzkie ciało prowokuje rozwój cienia.

Pomoc

Systematyka

Tasiemca bydła należy do rodzaju "płaskich robaków" i "tasiemców" klas. Robaki taśmowe, znane w praktyce medycznej, przedstawiono na zdjęciu 1.

Struktura robaków

Tasiemca bydlęca u ludzi - pasożyta z długim ciałem przypominającym wstążkę, którego wymiary mogą sięgać dziesięciu metrów. Części ciała są napięte:

  • scolex lub głowa;
  • krótka szyja;
  • bezpośrednio ciało składające się z segmentów, u osoby dorosłej ich liczba osiąga tysiąc.

Scolex składa się z przyssawek, przez które pasożyt jest bezpiecznie przymocowany do ściany jelita. Jak wygląda scolex dorosłego pasożyta, przedstawiony na zdjęciu 1.

Tasiemca bydlęca może rosnąć przez całe życie, nowe segmenty pojawiają się w szyi, w kierunku ogona, zwiększa się rozmiar segmentów.

Na zdjęciu 1 przedstawiono głowę (scolex) łańcucha bydlęcego.

Uwaga: struktura łańcucha byków i wieprzowiny jest bardzo podobna, istnieje jedna zasadnicza różnica. Scolex bydlęcy tasiemca nie ma specjalnych haczyków do mocowania w gospodarzu, dlatego pasożyt nazywa się nieuzbrojonym kamieniem. Helminth, który rozwija się w ciele świń, jest zamocowany w ciele pacjenta za pomocą haczyków, dlatego nazywa się go zbrojonym ostem.

Habitat

Siedliskiem robaków jest ludzkie jelito, ale larwy rozwijają się w obrębie bydła.

Układ trawienny

Główną cechą jest to, że scolex nie jest przystosowany do wchłaniania pokarmu, organy trawienne są nieobecne. Pasożyt jest zlokalizowany w części jelita, w której znajduje się strawiony pokarm, tasiemca bydła i jego larwy zasysają go na całej powierzchni ciała.

Powielanie

Każdy seksualnie dojrzały segment robaka ma jajnik i jądra. Jaja pasożyta dojrzewają w tylnych, najstarszych segmentach i oddzielają się od ciała robaka, z masą kaloryczną.

W ciągu roku jaja robaków w ilości 600 milionów jaj spadają do ludzkiego ciała.

Uwaga: pasożyty żyją w ludzkim ciele przez okres do 20 lat, przy czym wszystkie narządy działają w zwykłym trybie, a pacjent nie odczuwa żadnych objawów infekcji. W ciągu roku jaja robaków w ilości 600 milionów jaj spadają do ludzkiego ciała.

Schemat zakażenia i cykl życia rozwoju tasiemca bydlęcego

Cykl życia robaków zaczyna się, gdy niezależna część oddziela się od dorosłego osobnika - strobila i gaśnie. Może się to zdarzyć na dwa sposoby:

  • odchody z kałem;
  • niezależny ruch segmentu.

Rozdzielenia pierwszych odcinków rozpoczynają się 80 dni po inwazji. Potem jajka są rozrzucone na trawie. Larwy lub onkulele, które pojawiają się z jaj, są odporne na wahania temperatury, niekorzystne warunki pogodowe i przez długi czas pozostają żywe. W przypadku onkul, ultrafiolet jest niebezpieczny, a temperatura wyższa niż +37 stopni.

Zainfekowana pasza wchodzi do organizmu bydła - pośredniego żywiciela. Dalszy rozwój robaków występuje w tkance mięśniowej zwierzęcia, powstaje organizm pasożyta, zmienia się jego struktura.

Finn, który jest niebezpieczny dla ludzkiego ciała. Zdjęcie 2.

Larwy w przewodzie pokarmowym przenikają do układu krążenia, a rozprzestrzeniając się przez ciało zakażają narządy zwierzęcia. Onkulele są umocowane w tkance mięśniowej serca, języka i elementów szkieletu.

Cztery miesiące później powstaje Fin, co stanowi poważne zagrożenie dla ludzkiego ciała. Jak Fin wygląda jak w świeżym mięsie, przedstawiony na zdjęciu 2.

Pośredni gospodarz jest nosicielem robaków od 8 do 9 miesięcy, po czym Finn umiera.

Jeżeli żywe jaja pozostają w mięsie, które trafia do sklepu, a produkt nie jest przetwarzany termicznie, osoba - ostateczny właściciel łańcucha bydła - z pewnością zostanie zainfekowana. Mechanizm infekcji jest pokarmowy (przestarzałą nazwą jest fekalia-droga pokarmowa), a głównym sposobem zakażenia jest pokarm.

Zdjęcie 3. Schemat zakażenia przez łańcuch zwyżkowy.

To człowiek jest ostatecznym nosicielem robaków. Schemat zakażenia przedstawiono na zdjęciu 6. W przyszłości jaja rozwijają się w ciele człowieka - tutaj pasożyt przywiązany jest z reguły do ​​ściany dwunastnicy i rozwija się w osobę zdolną do reprodukcji potomstwa. Cykl życia robaków w ludzkim ciele sięga 20 lat. W tym czasie jego długość sięga 12 metrów.

Tasiemca bydlęca uważana jest za najdłuższą ze wszystkich istniejących tasiemców, robak może urosnąć do 20 metrów.

Uwaga: Osoba, która jest obecna w tasiemiec bydła ciało, nie jest niebezpieczne dla innych, ale wieprzowina tasiemiec może być przenoszony przez unoszące się w powietrzu kropelek, która jest głównym zagrożeniem pasożyta. Pasożyt może zarazić wszystkich, niezależnie od miejsca zamieszkania, wieku i płci, ale większość pacjentów to osoby dorosłe.

Świnia i bydło tasiemiec u człowieka - podobieństwa i różnice

Określić stopień zakażenia i nasilenie stanu osoby mogą być przez charakterystyczne objawy:

W zaawansowanych przypadkach możliwy jest śmiertelny wynik.

Objawy infekcji i możliwych powikłań

Zakażenie robakiem pasożytniczym w medycynie nazywa się shadowarhynchosis. Objawy zakażenia łańcuchem byka są różne, jednak istnieje szereg klasycznych objawów:

  • stałe uczucie złego samopoczucia, które powstaje z powodu aktywnego wchłaniania substancji odżywczych przez robaka;
  • naruszeń w funkcjonowaniu ośrodkowego układu nerwowego, nie ma bezsenności, drażliwość, zmniejszenie tonu;
  • ostro i bez przyczyny zmienia się apetyt - początkowo gwałtownie rośnie, pojawia się ciągłe uczucie głodu, a potem chęć jedzenia prawie znika;
  • stały dyskomfort w jamie brzusznej;
  • rozwija się anemia;
  • Kiedy infekcja przechodzi w stan przewlekły, osoba szybko traci na wadze;
  • mdłości są odczuwalne, krzesło jest zepsute.

Uwaga: w pierwszych stadiach choroba prawie się nie manifestuje, a symptomatologia jest minimalna, jeśli tylko jeden pasożyt rozwija się w ciele. W przypadku kilku robaków może dojść do niedrożności mechanicznej.

Możliwe powikłania

Brak odpowiedniego leczenia prowadzi do rozwoju zapalenia narządów wewnętrznych, ropni, zapalenia pęcherzyka żółciowego, zapalenia wyrostka robaczkowego.

Pacjent jest podatny na choroby dróg oddechowych - grypę, zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli.

Ryzyko rozwoju guzów nowotworowych, choroba Alzheimera wzrasta, a towarzyszące patologie przekształcają się w postać przewlekłą.

Diagnoza infekcji

Wykrywanie jaj w organizmie człowieka jest trudne, diagnoza osób, które osiągnęły dojrzałość, nie powoduje trudności. Przeprowadzana jest diagnostyka sprzętowa, podczas której bada się przewód pokarmowy.

Ogólny test krwi pomaga wykryć wzrost liczby eozynofilów, zmniejszenie poziomu leukocytów.

Testy laboratoryjne są również zalecane - ogólne badanie krwi i analiza stolca.

  • Przede wszystkim lekarz przesłuchuje pacjenta w celu ustalenia przyczyny infekcji.
  • Co do zasady, analiza kału pomaga w identyfikacji robaków, w których znajdują się poszczególne odcinki tasiemca i złożonych jaj.
  • Periatalne zdrapanie pomaga ujawnić jaja robaków. Analiza polega na pobraniu materiału biologicznego z odbytu.
  • W niektórych przypadkach zalecana jest fluoroskopia. Analiza za pomocą środka kontrastowego pomaga rozpoznać tasiemiec w ciele pacjenta - na obrazie pojawia się jasna opaska o szerokości 1 cm.
  • Zaleca się ogólne badanie krwi. Analiza pomaga wykryć wzrost liczby eozynofilów, zmniejszenie poziomu leukocytów. Ponadto ogólne badanie krwi ujawnia objawy niedokrwistości.
  • Badanie soku żołądkowego. Analiza potwierdza zakażenie robakami pasożytniczymi, jeśli poziom kwasowości jest zmniejszony.

Bull

Bydło (nieuzbrojony) tasiemiec (sól) (łac. Taeniarhynchus saginatus) - rodzaj pasożytniczych tasiemców rodziny Teniedy. Wpływa na bydło i człowieka, powodując shadowarinhoz. Zakażenie bydłem jest szczególnie powszechne w Afryce równikowej, Ameryce Łacińskiej, na Filipinach iw niektórych częściach Europy Wschodniej. Dorosła kijanka byka składa się z ponad 1000 segmentów i ma długość 4-40 metrów. Układanie aparatu rozrodczego rozpoczyna się w przybliżeniu od 200. segmentu. Długość dojrzałych przedsionków wynosi 16-30 mm, szerokość - 5-7 mm. Scolex jest wyposażony w 4 przyssawki bez haczyków (dlatego nieuzbrojone). Żywotność tasiemca bydlęcego w jelicie człowieka, jeśli nie podejmie się jakichkolwiek działań mających na celu dehelminthization, wynosi 18-20 lat. Przez rok produkuje się tatar

600 milionów jaj na całe życie

11 miliardów. Dojrzałe proglottids pochodzą z ludzkiego ciała, strobila są odłączone od ciała robaka. Po połączeniu się z kałem w środowisku zewnętrznym, pędowate pełzają przez chwilę na ziemi, rozrzucając jaja, w których już znajdują się inwazyjne larwy. Jaja mogą zostać przypadkowo połknięte przez bydło. W jelitach krów z jaj wyłaniają się larwy sześciu larw,oncosphere, które perforują ścianę jelita i przepływają z krwią i przepływem limfy w całym ciele, w tym w mięśniach, gdzie zamieniają się w drobinki cysticerci. Aby kontynuować cykl życia, konieczne jest, aby zainfekowane mięso zostało zjedzone przez daną osobę. W ludzkich jelitach Finowie są uwalniani od mięsa, a ich głowy są wyrzucane. Pozostając na końcu ciała, bańka Finna spada po chwili. Głowica szyi zaczynają energicznie rośnie, tworząc coraz to nowe proglottids, wirus rośnie wielkość, dojrzałe proglottids, nadziewanych jaja, stopniowo odłączona i wyjęta wraz z kałem do środowiska. Do analizy laboratoryjnej stosuje się zgarnianie z fałdami okrężniczymi, a następnie mikroskopią uzyskanego materiału w celu identyfikacji na powierzchniach, jak również analizy kału. Jednym z najważniejszych ogniw w walce z chorobami przenoszonymi drogą płciową jest obowiązkowe odradzanie się osób zarażonych łańcuchem byków. Możliwe jest usunięcie z rejestru osób, które wyzdrowiały nie wcześniej niż 6 miesięcy po leczeniu na podstawie trzech negatywnych wyników ankiety i badania okaleczeń. Zestaw środków zapobiegawczych obejmuje również budowę latryn w osiedlach i gospodarstw, chroniąc karmić bydło z kałowego zanieczyszczenia, weterynaryjnych i inspekcji sanitarnej mięsa, dokładnej obróbki cieplnej potraw mięsnych, edukacji zdrowotnej społeczeństwa.

Talerz karłowaty (łac. Hymenolepis nana) - rodzaj tasiemca oderwanie cyclophyllide (Cyclophyllidea) U osób częściowo dojrzałych pasożytuje w jelicie człowieka, znacznie rzadziej u myszy i szczurów. Jest to jeden z nielicznych przedstawicieli tasiemców, którzy mogą wykonywać wszystkie etapy cyklu życiowego bez opuszczania ostatecznego gospodarza. Ma małą strobilę o długości od 1 do 5 cm. Scolex ma wydłużoną trąbkę z jednym brzegiem haczyków i czterema przyssawkami. Jest ich około 200. Bardzo delikatne, pękają w jelitach. Rozwój robaków pasożytniczych występuje w ciele jednego gospodarza, który najpierw służy jako pośredni gospodarz dla pasożyta, a następnie staje się ostateczny. Jednak możliwe jest, że łańcuch karłowaty może się rozwinąć i przy udziale pośredniego żywiciela jak niektóre owady - pchły i żuki. Głównym właścicielem sieci krasnoludów jest mężczyzna. Osoba zaraża się łańcuchem karłów podczas połykania jaj N. nana, które przechodzą przez żołądek i wchodzą do górnej części jelita cienkiego. Ruchy tutaj onkosferaaktivnymi zarodkowe haki niezależnie zwolnione z jaj i jest realizowane w kosmków lub grubości pojedynczych mieszków, w dolnej części jelita cienkiego, w którym tkanka jest przeprowadzana faza infekcji, gdy osoba jest związkiem pośrednim gospodarzem. Oncosphere 6-8 dni zmienia się cysticerkoid (zarodek o napełniana część przednią przykręcony z głowicą na tylnym końcu korpusu - ogonowej płat z hakami). Cysticerkoid może rozwijać się w mieszkach limfatycznych w podśluzowej, czyli tam, gdzie wnikają hexacanth, jak również w innych narządach:.. wątroby, krezkowych węzłów chłonnych. Po 5-8 dniach w wyniku zniszczenia kosmków, cysticerkoidy wpadają do światła jelita. Możliwe jest również wykluczenie możliwego aktywnego uwalniania torbielowatych z łańcucha karłowatego z kosmków. To kończy fazę rozwojową tkanki i rozpoczyna się w jelitach, gdy osoba jest ostatnią dla gospodarza łańcucha karłów. Cysticercoid, zaopatrzony w gotowy scolex, mocuje się za pomocą przyssawek i haków do błony śluzowej jelita cienkiego. Rozpoczyna się proces głaskania, który trwa średnio 2 tygodnie. Zatem tworzenie się łańcucha dorosłych karłów od momentu infekcji kończy się w ciągu 3 tygodni. Lab.diag. hymenolepidoza: badanie kału w celu wykrycia jaj w łańcuchu karłowatym. Zapobieganie: ogólne. oświecenie sanitarne. Praca. Higiena osobista. Umiejętności.

Echinococcus (łac. Echinococcus) - rodzaj tasiemców z rzędu cyklofilidu (Cyclophyllidea). Przenoszone drogą płciową feudalne pasożyty w jelitach psów (psów, wilków, szakali) rzadziej występują u kotów. Larwy echinokoków są groźnymi ludzkimi pasożytami wywołującymi bąblowicę. Jaja Echinococcus wyłaniają się z jelita końcowego gospodarza wraz z kał i może dostać się do swojej wełny.

Pośredni gospodarz W roli pośredniego gospodarza może działać echinokok żywy inwentarz (krowy, owce, świnie) lubosoba. Zakażenie występuje doustnie (poprzez otwarcie ustne). W jelitach z liści jaja larwaz sześcioma ruchomymi zaczepami na tylnym końcu korpusu (oncosphere). Za pomocą haczyków przenika przez ścianę jelita do systemu żyła wrotna i we krwi wkrada się wątroba, rzadziej w płuca, mięśnie, kostkilub inne narządy. Tutaj oncosphere rozwija się w stadium pęcherzyków (finnu), który jest również nazywanyechinococcus. U większości gatunków na powierzchni atmosfery pojawia się pęcherzyk, drugorzędne, a nawet trzeciorzędowe bąbelki na ścianach, na których powstaje wiele scolexów, podobnych do robaków dorosłych. Pęcherzyki echinococcus rosną bardzo wolno i mogą osiągnąć duże rozmiary.

Gospodarz końcowy Ostateczny gospodarz jest zarażony echinokokiem przez zjedzenie chorego lub przewróconego zwierzęcia zawierającego stadium pęcherza tego robaka. Ostatnimi właścicielami echinococcus w Rosji są: pies (główny właściciel), wilk. Alveococcosis (łac. Alveococcosis; pęcherzyka pęcherzykowego, wielokomórkowa bąblowica) - helmintoza z grupy cielodów, charakteryzujących się ciężkim przewlekłym przebiegiem, pierwotną zmianą nowotworową wątroby, często z przerzutami do mózgu i płuc, a także do wielu innych narządów. Często choroba kończy się śmiercią. Główną cechą wyróżniającą jest struktura macicy w dojrzałym proglottidzie. Macica ma postać woreczka lub kuli i w przeciwieństwie do Echinococcus nigdy nie tworzy bocznych wypukłości. Porowy narząd płciowy znajduje się w przedniej połowie odcinka, a nie w tylnej części. Finowie reprezentują skupiska małych bąbelków. Naturalnym celem alweokokozy są dzikie zwierzęta. Biohelminth. Pośrednimi gospodarzami są myszy w kształcie gryzoni, czasami ludzkie. Ostatnie to psy, lisy polarne, lisy, wilki. Badanie rentgenowskie i wykorzystanie reakcji immunologicznych. Prof. Ogólne. Prof. -Biały. Kontrola jest żywa, zwłaszcza na pastwiskach.

Szeroka wstążka (łac. Diphyllobothrium latum) - rodzaj tasiemca z oderwania Pseudophyllidea. Etapy dojrzałości płciowej żyją w ludzkim jelicie cienkim i, według niektórych informacji, inne ssaki żywią się rybami. Długość ciała pojedynczych osobników może sięgać kilku metrów. Cykl życia obejmuje swobodne larwy Coracidia i dwa pasożyty - procerkoid(zlokalizowane w jamie ciała raka wiosła) i plerocercoid (przenika do mięśni lub wątroby ryb). Osoba zostaje zainfekowana przez diflylobothriasis poprzez jedzenie - jedzenie zainfekowanej ryby, która nie została poddana obróbce cieplnej. Długość strobily, składająca się ze znacznej liczby segmentów (do 4000), może osiągnąć długość od 2 do 15 metrów. Scolex o długości 3-5 mm, w kształcie podłużnym i owalnym, spłaszczony na boki. Po bokach znajdują się 2 szczeliny (botry), którymi ślimak przyczepia się do błony śluzowej jelita. Jaja wstążki są żółtawe, owalne, stosunkowo duże (średnio od 70 do 45 mikrometrów). Na jednym końcu jajka znajduje się wieczko, z drugiej - mały guzek. Z organizmu końcowego gospodarza niedojrzałe jaja są uwalniane do środowiska (do 1 000 000 dziennie). Czasami w odchodach występują również odcinki tylne (proglottids) strobila, a rozwój jaj występuje w zbiornikach słodkowodnych. Dzika larwa (coracidia) opuszcza jajo w 6-16 dniu po wpadnięciu do sprzyjającego środowiska. Przy temperaturze wody poniżej + 15 ° C zarodek nie rozwija się, ale pozostaje żywotny przez 6 miesięcy. Po spożyciu widłonogów żyjące w wodach słodkich, coracidium 2-3 tygodni zamienia protserkoida.V ciało ryby jedzenia skorupiaków procercoids wnikają do wewnętrznych organów i mięśni, a po upływie 3-4 tygodni przekształcić plerocercoids osiągając długości 4 cm mając utworzony scolex. W dojrzałym robaku, plerocerkoidy są już przekształcone w ciało ostatniego gospodarza. Kiedy małe ryby są spożywane przez większe ryby drapieżne, plerocerkowce są w stanie przenikać ścianę swoich jelit do mięśni i narządów wewnętrznych i nadal się rozwijać. ovolgermintoskopiya Jajko owalne, szaro lub żółtawy kolor. Na jednym z biegunów jaja znajduje się pokrywka, po przeciwnej stronie pogrubienie skorupki to "guzek", czasami wykonywana jest helminthroscopy.

Wpisz Roundworms

Ogólna charakterystyka typu. Typ obejmuje ponad 15 tysięcy gatunków obleńców. Wolni mieszkańcy żyją na dnie zbiorników wodnych i w glebie. Wiele gatunków to pasożyty zwierząt, ludzi i roślin. Wielkość ciała większości gatunków wolno żyjących robaków jest mała, nawet mikroskopijna, a wśród pasożytów są olbrzymy osiągające długość 8 m (pasożyt wielorybów).

Charakterystyczne cechy organizacji tego typu są następujące: ciało jest cienkie, cylindryczne, wydłużone i skierowane na jego końce. Na przekroju jest okrągły (co nadawało nazwę rodzajowi).Mięso-mięśniowy worek składa się z zewnętrznej wielowarstwowej struktury bezkomórkowej skórki,znajduje się pod nim jednowarstwowy nabłonek i warstwa podłużne włókna mięśniowe, dzięki skurczom, z których ciało może być wężowe. -primary, wypełnione cieczą, która jest pod ciśnieniem większym niż atmosferyczne. Płyn jamy daje elastyczność organizmu, a zatem pełni rolę hydroskeleton. Zapewnia także transport substancji odżywczych i produktów odpadowych Po raz pierwszy w świecie zwierząt, układ trawienny jest reprezentowany przez przewód pokarmowy, podzielony na trzy sekcje - przedni, środkowy i tylny. Front Office zaczyna się od otworu wylotowego prowadzącego do jamy ustnej i gardła, zdolnego do pracy jako pompa. Gardło jest oddzielone od jelita środkowego za pomocą zaworu. W midgut jedzenie jest trawione i wchłaniane. Środkowe jelita powinny być ektodermalnez powrotem otwarcie jelita po brzusznej stronie ciała, otwarcie analne.Układ wydalniczy jest reprezentowany przez parę bocznych kanałów podłużnych, które łączą się pod gardłem w jednym kanale i otwierają się po stronie brzusznej ciała z otworem wylotowym. Końcowe produkty aktywności życiowej gromadzą się w płynie w jamie i z niego wchodzą do kanałów wydalniczych. pierścieniowa komórka zwojowa i rozciągając z niego kilka podłużnych pnie nerwowe, połączone ze sobą półkolistymi mostkami nerwowymi. Są narządy smaku, dotyku, a swobodnie żyjące glisty mają wrażliwe na światło oczy.dwupienny zwierzęta, które rozmnażają się tylko seksualnie. W przypadku ascaridów samce i samice są rozróżnialne zewnętrznie (dymorfizm płciowy). Układ rozrodczy jest struktura rurowa: kobiet - sparowane jajniki, jajowody, macicę i pochwę niesparowane, mężczyzna - niesparowany jądra, nasieniowód, kanał wytrysku, urządzenie kopulacyjne. Zapłodnienie jest wewnętrzne, rozwój zwykle przebiega z niepełną transformacją (stadium larwalne).

Ludzki Ascaris (Lat. Lumbricoidy Ascaris) - pasożytnicza glista, która powoduje ascaridozę. Żyje w blasku małego jelita człowieka. Nie ma przywiązania, ciągle porusza się w kierunku mas żywnościowych. Skórka składa się z 10 warstw. Jelito jest rurowe. Absorpcja składników odżywczych występuje w jelicie środkowym. Układ nerwowy jest utworzony przez zwoje nerwowe w formie pierścienia wokółothrilowego. Z niego rozchodzą się pnie nerwu, które rozciągają się wzdłuż całego ciała, z narządów zmysłów powstają jedynie guzy dotykowe (brodawki) wokół otworu doustnego. Wielkość samic wynosi do 44 cm, mężczyźni do 25 cm, u mężczyzny tylny koniec ciała jest zgięty do brzusznej strony ciała. Ciała rozrodcze mają wygląd krętych, cienkich nitkowatych kanalików. Samica ma dwa jajniki, samiec ma to samo nasienie. Samica wypuszcza do 245 tysięcy mikroskopijnych jajek powleczonych mocną sierścią dziennie. Rozwój ascaris przebiega bez gospodarza, jaja osiągają dojrzałość w glebie po opuszczeniu ludzkiego jelita. Mokra gleba, bezpośredni dostęp do tlenu i temperatura 25-27 ° C sprzyjają tworzeniu się larw w jajach w dniach 16-17. W niższej lub wyższej temperaturze zmienia się okres dojrzewania, w przeciwieństwie do dorosłych larwa potrzebuje tlenu. Z gleby, jaja przez wodę, warzywa i owoce wpadają do ludzkiego przewodu pokarmowego. W jelicie skorupy jaj rozpuszczają się, a larwy pojawiają się na nich. Przez ścianę jelita wchodzą do naczyń krwionośnych i migrują przez ciało. Larwy mikroskopowe przenikają do krwi do wątroby, prawego przedsionka do komory, a następnie do tętnicy płucnej i pęcherzyków płucnych naczyń włosowatych. Od tego momentu larwy zaczynają się aktywnie poruszać. Wiercą ściany naczyń włosowatych i wchodzą do wnęki pęcherzyków płucnych, do oskrzeli i tchawicy. Larwy mikroskopowe przenikają do krwi do wątroby, prawego przedsionka do komory, a następnie do tętnicy płucnej i pęcherzyków płucnych naczyń włosowatych. Od tego momentu larwy zaczynają się aktywnie poruszać. Wiercą ściany naczyń włosowatych i wchodzą do wnęki pęcherzyków płucnych, do oskrzeli i tchawicy. U ludzi ten proces powoduje kaszel, a kiedy kaszlesz, larwy dostają się do gardła. Następnie zostają ponownie połknięte przez żywiciela i, zatrzymując się w jelicie cienkim, osiągają dojrzałość płciową. Larwa etapy rozwoju ascarids w organizmie człowieka powodują reakcje alergiczne i uszkodzenie wątroby i tkanki płucnej. W tkance płucnej wielu ognisk krwotoku stać się przyczyną poważnych infekcji pnevmonii.Pri dużą dawką jaj zapalenie płuc może prowadzić do śmierci pacjenta na 6-10 dobie. Gdy niewielki stopień zakażenia proces zapalny płuc zakończony bez oddziaływania oslozhneniy.Osnovnoe glist w organizmie gospodarza jest jego toksyczne zatrucie produktów ich metabolizmu, co prowadzi do nieprawidłowego funkcjonowania układu pokarmowego, układu nerwowego, rozrodczego i inne. W zapobieganiu ascaridozie wystarczy przestrzegać podstawowych zasad higieny osobistej: myć ręce po powrocie z ulicy, po kontakcie ze zwierzętami, przed jedzeniem; dobrze jest myć warzywa i owoce; chronić pokarm przed karaluchami, muchami i innymi owadami.

(Enterobius vermicularis) okrągły robak z podrzędu Oxyurata, pasożytuje na osobie. Skórka na końcu głowy tworzy wzdęcia - pęcherzyk. Usta otoczone są trzema ustami (Ryc., b) i otwiera się do przełyku, kończąc na przedłużeniu. Długość suki 9-12 mm, ogonowy subtelny koniec ciała (Ryc., a). Długość męskiego 2-5 mm, część ogonowa ciała jest tępo cięta i mocno zgięta (Ryc., c). Jaja bezbarwne, długość około 0,05 mm (Ryc., g). O. żyj w końcowej części cienkiej i grubej okrężnicy. Dojrzałe samice czołgają się przez odbyt i umierają, składając jajka w pobliżu (około 12 tysięcy). Osoba zostaje zainfekowana przez połknięcie jaj. Geogelmint. Dojrzałe płciowo samice, przeważnie w nocy, opuszczają jelito cienkie w tłuszcz, wnikają do odbytu na zewnątrz i składają jaja na skórze krocza, po czym umierają. Po 6-7 godzinach jaja stają się inwazyjne. Na endometrium wpływają głównie dzieci, które ulegają zakażeniu, jeśli nie przestrzega się ich zasad higieny osobistej. W ciele ludzkim larwa wyłania się z jajek, które szybko zamieniają się w dojrzałe płciowo osobniki, prod. Życie trwa przez miesiąc. Lab. wykrywanie enterobiozy jaj w zeskrobkach ze fałdów okołoodbytniczych i spod paznokci. Jajka są przezroczyste, podłużne, nieco asymetryczne, bardziej wypukłe z jednej strony i nieco spłaszczone z drugiej. Prof. Generał prof. Identyfikacja i leczenie pacjentów, san.-prosów. Praca. Leach. Prof.

Mleko wapienne (łac. Trichocephalus Trichiurnas) - okrągły robak wywołujący chorobę trichocefalozy. nitkowata część przednia (przez nią przechodzi tylko przełyk) i znacznie szersza część tylna, w której znajdują się wszystkie inne narządy wewnętrzne. Wielkość dorosłego wynosi 35-50 mm. Te białawe pasożyty są w początkowej części jelita grubego i pasożytują tylko na ludziach. Własogłowi wnika głęboko do ich subtelnego przedniego końca ciała w ścianę jelita i odżywia się płynem tkankowym i krwią. Zakażenie występuje w wyniku spożycia dojrzałych jaj podczas spożywania skażonych owoców, warzyw, wody. Własogław może żyć w jelicie grubym przez kilka lat, prowadząc do anemii. La.Dia. badanie kału na obecność jaj. Jajka w kształcie beczki, o grubej, pigmentowanej powłoce. Na biegunach jaja znajdują się bezbarwne przezroczyste "korki", zdolne do szybkiego wchłaniania i oddawania wody. Prof. Ogólne. Prof. Identyfikacja i leczenie bojowników, san-prof. Praca. Lich. prof.

Ancylostoma - (Ancylostoma duodenale) Necator americanus) rodzaj pasożytniczych okrągłych robaków z podrzędu strongylid (Strongylida). Dorosłe stadia pasożytują w jelitach kręgowców. Kiedy odżywianie jest mechanicznie niszczone przez kosmki jelitowe na przednim końcu ciała, enzymy trawienne są wydzielane do światła jelita żywicielatrawienie zewnętrzne) i zassać produkty do lizy. Niektórzy przedstawiciele rodzaju są niebezpiecznymi ludzkimi pasożytami (A. duodenale) zwierząt domowych (A. braziliense, A. caninium), powodując tęgoryjec. Czynnikiem powodującym ankilostomidozę są dwa typy nicieni o podobnej strukturze, cyklu życiowym i wpływie na organizm ludzki: Krzywizna dwunastnicy występuje głównie na południu Europy (Włochy, Portugalia), w południowo-wschodniej Azji; Necator znalezione w Afryce Wschodniej, Ameryce Południowej, Azerbejdżanu, Gruzji, ciało ludzkie może żyć, w zależności od gatunku, krivogolovka dwunastnicy do 6 lat, American tęgoryjec do 15 lat. Mały robak jest bladoróżowy. Z przodu pasożyt posiada kapsułę doustną, wyposażoną, w zależności od odmiany, z dwiema parami dużych zębów lub płyt tnących, którymi przebijają ściany naczyń. Tęgoryjce osiągają długość od 7 do 14 mm. Do grupy ryzyka należą: górników, robotników rolnych, zanieczyszczenie dachniki.Mehanizm - kału ustnej i kontaktnyy.Tak jako larwy pasożytów mają wysoką przeżywalność nawet w niekorzystnych warunkach, i są w stanie nie tylko torują sobie drogę do gleby, ale nawet wspinaczki mokrej łodygi roślin do wysokości do 22 cm, a czasem nawet wyżej. W głębi gleby, w oczekiwaniu na korzystne warunki, tęgoryjce są zdolne do życia przez kilka miesięcy. główne sposoby infekcji to aktywne wprowadzanie larw przez pory skóry podczas chodzenia boso, podczas pracy z glebą. Również przenoszenie porażenia może wystąpić podczas jedzenia nieumytych warzyw, zieleni, jagód. Cykl rozwoju Ankylostoma W jelicie byłego żywiciela embriony nie są wylęgowe przez tęgoryjce. Ich cykl życiowy rozpoczyna się wraz z wniknięciem jaj wraz z wypróżnieniami do gleby. Rozwój larwy w jajku następuje tak szybko, że w sprzyjających warunkach 28-30 ° C larwy opuszczają błony w ciągu 24 godzin. Po wpadnięciu w glebę rosną, zrzucają i w czwartym - piątym dniu przechodzą do kolejnej fazy ich rozwoju i osiągają 0,5 mm. Po 1-2 dniach larwy wylęgają się po raz drugi i już są w stanie zarażać ludzi. Dla dalszego rozwoju larw tęgoryjec musi być przyjęta przez człowieka cheloveka.Pronikaya larwy zaczynają migrować „gryzienia” cienką ścianę naczyń krwionośnych i limfatycznych, w naczyniach włosowatych płuc, wchodzą dalej do prawej komory serca i do dróg oddechowych, a następnie gardła. Wraz ze śliny połykać przyjmującym larwy i mieszczą się w jelitach, gdzie oni dołączyć do błony śluzowej za pomocą kapsułek doustnych i dojrzewają tam aż dorosła i mieszka tam do 6 lat. Migracja larw tęgoryjce jak i dorosłych, absolutny hematophagous, a mówiąc po prostu - krwiopijców, żywiąc się larwy krovyu.Posle uderzony w brzuch przez 4 - 5 tygodni stają się dojrzałe płciowo. Zapłodniona samica składa dziennie około 10 000 jaj, które następnie są wydalane z kałem do dalszego rasprostraneniya.Odnako jeśli warunki w narządach, które są larwy podczas ich migracji, dobra - tyle krwi, bogata w tlen - mogą tam pozostać przez dłuższy czas i nie dalej do nawigacji. Osiedlają się w płucach, sercu i innych narządach.

Trichinella (łac. Trichinella spiralis) Jest rodzajem pasożytniczej klasy okrągłolistnej Enoplea. W roli gospodarzy są mięsożerne ssaki, w tym człowiek. W pierwszym stadium larwalne pasożyta w mięśni poprzecznie prążkowanych, trzy kolejne stadia larwalne i dorosłych - w świetle jelita cienkiego. Trichinella powoduje śmiertelną chorobę - włośnicę - naturalne ognisko. Jest to mały żyworodny nicień. Długość kobiecego ciała wynosi 3-4 mm, samiec ma 1,5-2 mm. Trichinella spiralis ma ogólne wzory struktury okrągłych robaków. Trichinella spiralis - biohelminths wysokiej spetsializatsii.Parazitiruet u ludzi, świń, gryzoni, niedźwiedzie, dziki, itp, które również służą jako końcowy i pośredniego. Szefie. Osoba zostaje zarażona przez Helminthosis podczas jedzenia mięsa z żywymi larwami Trichinella. Larw żołądka gospodarza są uwolnione z kapsułki izestkovoy osadzony w kosmków w jelicie cienkim, a po 46 godzinach się dojrzałe płciowo. Po zapłodnieniu samica klapa larw z krwi i limfy są przenoszone przez korpus i zatrzymuje się szkieletowych muchkulature, najczęściej w międzyżebrowej żucia i mięśnie naramienny. Po chwili wokół spiralnie skręconej larwy znajduje się kapsułka. W tym stanie pasożyt może przez wiele lat. W przypadku włośnicy pacjent ma temp. Ciała, są bóle mięśni, pojawia się wysypka alergiczna. reakcje immunologiczne i biopsja mięśni. Prof. Osobiste: nie jedz mięsa, które nie przechodzi przez wiatr. Kontrola. Kontrola w rzeźniach i ranie.

Dracunculosis, lub rishta - Helminthiasis z grupy nicieni wywołanych przez samice glistyDracunculus medinensis (. Jest powszechne w krajach tropikalnych i subtropikalnych Afryki i Azji. Nazwy drakunkuloza pochodzi od łacińskiego wyrażenia „pokonał Little Dragon». Dracunculus medinensis. Przyczyny zabolevnie drakunkuloza. Duży viviparous nicień forma nitkowate, samica osiąga długość 30-150 cm na grubość 1-1 7 mm. długość wtykowego 12-30 cm, grubość 0,4 mm. w cyklu rozwoju występuje przy zmianie gospodarzy. biohelminths. końcowy gospodarzem jest człowiek, pies, wolf i wsp., średniego i skorupiaki (Cyklop). osoby zainfekowane świnki morskiej ślimakowe picia woda zawierająca cyklop z larwą E pasożytami. W żołądku człowieka zabite Cyklop i larwy zakaźnego przez ściany przewodu pokarmowego do krwiobiegu przez które wnikają do tkanki podskórnej. Po około 3 miesiącach. Jest zapłodnienia żeńskiej i później larwy -rozhdenie. W pacjent pod skórę na dolnych może być dobrze rozpoznane korpus robaków pasożytniczych w postaci małego zawiesinie lub przewodu, takiego specjalnego. Lab. Metody diagnostyczne, gdy nie dracunculosis zazwyczaj wymagane. Zapobieganie: osobiste - zakaz picia niefiltrowanej lub niegotowanej wody. Ogólne: - pacjenci z trądem, budowa akweduktów.

Podobne Artykuły O Pasożyty

Sposoby infekcji i zapobiegania toksoplazmozie
Oczyszczenie organizmu ludzkiego z pasożytów
Czy alkohol zabija robaki?